7 сарын эхээр хөдөөгүүр явсын. Балжийн гол, Баянголоор очиж, буриад талх, зөөхий идэж, ганц нэг дэгээ усанд хаяж хоосонгүй бас ганц нэгийг гөхдөн Хэнтийн сугаар хэсэг тэнээд ирж билээ. Тэгэж явахад Бэндэр сумаар дайрах ба Эрдэнэ баавайн нутаг гэнэ. Нутгийнхан манай зохиолч гэнэ.
Тэгээд бодсон Эрдэнэ гуайн зохиолоос Нарантогруугаас нь өөр юм уншаагүй санагдав.
Саяхан намар харин номын дэлгүүр орсон Хойд насандаа уулзая гэсэн ном нь байжына аа. Уншлаа. Эмгэнэсэн.
Нутгийн хүүхнээ хотын даргад алдсан гар шарандаа хор найруулж хотын даргыг хэлмэгдүүлнэ. Гэвч энэ нь хойноос явуулсан хортой хольсон байх ба өөрөө сүүлд нь хорондоо хордоно. Үйлийн үр.
Суурингаар нь, сумаар нь зүгээр л хядна.
Төгс гөл нь их зэвүүн. Ногоон малгайтын сумнаас нутгийн ахын ачаар чүү чай аврагдсан хүүхэд хээр хүүрэн дунд ганцаар үлдэх ба түүнийг чоно өрөвдөн идэхгүй өнгөрдөг. Хүн хүнээ хайрлахгүй хядаж байхад чоно хайрлан үлдээдэг төгсгөл. Сахалтай чоно, сүүлтэй чоно 2-ын харицуулалт.
Болуул уншаарай.
No comments:
Post a Comment